Ваера (И явился)

Книга: Берешит (Бытие) · § 1 – 513

• 1.И явился ему Господьוירא אליו ה'§ 1 – 18
• 2.Душа, восходящая от земли к небосводуנשמתא- דסלקא מארעא לרקיעא§ 19 – 30
• 3.Когда заболел рабби Элиэзерכשחלה רבי אליעזר§ 32 – 41
• 4.И вот, три мужаוהנה שלשה אנשים§ 45 – 75
• 5.Кто взойдёт на гору Господнюמי יעלה בהר ה'§ 76 – 92
• 6.И вот три мужа — и елиוהנה שלשה אנשים- ויאכלו§ 93 – 128
• 7.«И сказал: вернусь, вернусь»ויאמר שוב אשוב§ 138 – 140
• 8.И вот, сын у Сарыוהנה בן לשרה§ 141 – 150
• 9.Известен во вратах муж еёנודע בשערים בעלה§ 151 – 165
• 10.И поднялись оттуда мужиויקומו משם האנשים§ 166 – 176
• 11.Скрою ли Я от Авраамаהמכסה אני מאברהם§ 177 – 196
• 12.Сойду же и посмотрюארדה נא ואראה§ 201 – 204
• 13.И Авраhам непременно будетואברהם היה יהיה§ 205 – 210
• 14.Так ли по воплю еёהכצעקתה עשו§ 211 – 217
• 15.Неужели погубишь праведного со злодеемהאף תספה צדיק עם רשע§ 218 – 223
• 16.И пришли два ангела в Сдомויבאו שני המלאכים סדומה§ 224 – 238
• 17.Ган Эден и Геhиномגן עדן וגיהנם§ 239 – 248
• 18.И Господь пролил дождём на Сдомוה' המטיר על סדום§ 250 – 286
• 19.И посмотрела жена его позади негоותבט אשתו מאחריו§ 287
• 20.Земля, на которой не в бедностиארץ אשר לא במסכנות§ 289 – 294
• 21.И поднялся Лот из Цоараויעל לוט מצוער§ 295 – 328
• 22.Аммон и Моавעמון ומואב§ 329 – 341
• 23.«И сказал: сестра моя она»ויאמר- אחותי היא§ 342 – 366
• 24.Стоит справа от него, чтобы обвинять егоעומד על ימינו לשטנו§ 367 – 375
• 25.И свернут там шею тёлке в долинеוערפו שם את העגלה בנחל§ 376 – 380
• 26.Рош hа-Шана и Йом Кипурר"ה ויום הכפורים§ 381 – 387
• 27.И Господь вспомнил Саруוה' פקד את שרה§ 388 – 423
• 28.И сделал Господь Сареויעש ה' לשרה§ 424 – 430
• 29.Жена твоя, как лоза плодовитаяאשתך כגפן פוריה§ 431 – 438
• 30.Расчёт конца [прихода] Машиахаחושבן קץ משיח§ 439 – 462
• 31.Сын Агари египтянкиבן הגר המצרית§ 463 – 475
• 32.Знамения Машиахаאותות המשיח§ 476 – 483
• 33.И Элоким испытал Авраhамаוהאלקים נסה את אברהם§ 484 – 494
• 34.Увидел место издалекаוירא את המקום מרחוק§ 495 – 505
• 35.Авраам, Авраамאברהם אברהם§ 506 – 508
• 36.«Во всякой беде их не беда»בכל צרתם לא צר§ 509 – 513